
mia koutalitsa meli
Στα κρυφά μονοπάτια της ζωής συνάντησέ με
Υποσυνείδητα και μυστικά αγάπησε με
Σκούπισε τα δάκρυα να μην τα δουν οι άλλοι
Κρυμμένη μου, λαχτάρα μου , μεγάλη
Όταν θα με κοιτάς , όταν εγώ περπατάω
Το μάτι θα σου κλείνω και θα σου χαμογελάω
Δε θα σου μιλήσω, μη μου μιλήσεις
Αλλά το κινητό σου… με τρόπο.. θα αφήσεις
Σ’ ένα χαρτάκι στη δεξιά μου τσέπη
Ξέχνα που είμαι άγνωστος, γιατί υπάρχει πρέπει
Πρέπει να προχωρήσουμε ακόμα ένα βήμα
Βαρέθηκα να είμαι της κοινωνίας θύμα
Ντριν ντριν ντριν…. (Εδώ χτυπάει τηλέφωνο)
-Καλησπέρα! Όλα καλά; Ο Γιώργος σου μιλάει
-Είσαι όμορφη και πως σε λεν ρωτάει
-Καλησπέρα Γιώργο , εγώ είμαι η Μαρία
-Και είμαι έτοιμη γι’ αυτήν την αμαρτία
-Μαρία έλα απ’ το σπίτι μου, σου ψήνω και καφέ
-Στη Μάνη έχω διώροφο, στο Πήλιο σαλέ
-Γιώργο μήπως βιάζεσαι; Δε θέλω να μας δούνε
-Μαζί μέσα στο κάμπριο, οι άλλοι τι θα πούνε;
-Πως σ’ αγάπησα … ακόμα … πριν σε γνωρίσω
-Όλο τον κόσμο ανάποδα για σένα θα γυρίσω
-Είσαι Δον Ζουάν, είσαι ο καρδιοκατακτητής μου
-Είμαι η φοράδα σου και είσαι ο γητευτής μου
-Λοιπόν στις έξι , τα λέμε στην πλατεία
-Η μέρα θέλει τη βόλτα της κι η νύχτα αλητεία
-Καλά λοιπόν είσαι το μεγαλύτερο ψηστήρι
-Κοίτα να είσαι τζέντλεμαν, δε θέλω κακομοίρη
Τα μονοπάτια της ζωής γίνονται φανερά
Σαν ένα βότσαλο ταράζουν τα νερά
Άλλωστε η ζωή θέλει αλατοπίπερο, ξέρες πως το θέλει;
Το τσάι είναι γευστικό , αν βάλουμε το μέλι….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου